Aşka İnat

..... ........

Yaprak döken kirpiklerimde mevsim

Elinden oyuncağı alınmış bir çocuğun

Tuğyanî feryâdı olur zamansız

Renklerini

Şehâdet ettiği

Moloz bir aşka kaptıran frapan gökkuşağının

Alacalı nefesinde silikleşen

Ahenksiz çığlığı mevsim

Soysuz bir eylemin orta yerinde

Sapan taşlarıyla düşlerinden vurulan

Bezgili bir bulutun

Çilentili uzun saçları örter

Sırılsıklam çıplaklığımı

Abâd bir ceylanın buhurlu iris'ine hapsettiğim

Benzi atık

Bağrı yırtık bir gökyüzü yeşertir

İki avuç arası maveraî duâlarımı

Güneşi

Ay'ı

Ve

Yıldızları yükleyip bir çift kırlangıcın yüreğine

Her akşam

Ben teslim alırım

Bu hudutsuz deverânın en mâhrem yanlarını

Ve

Ay ışığını alıp elime

Her sabah

Ben bilerim

Duyguları körelmiş kara yağız akşamların

Karşımda destûrsuz divâna duran

En yağma anlamlarını

Birden

Fotoğraflarda unutulmuş alımlı bir kadının

Manolya kokulu teni oluyor

Dudaklarımda mevsim

Uzanıp dokunsam

Yakalayacak beni sanıyorum

Saklısına asıldığım parmak uçlarımdan

Ve

Gözlerimde mevsim

Haylaz çehresini

Mütebessim çizgilerle gizleyen

Bızdık bir çocuğun

Adamlığa ertelenen hayta sevinci...

..... ........