(asker Şiirleri) Gidiyorum...!
Gidiyorum...!
Görmeden gözlerini,
Tutmadan ellerini
Gidiyorum...!
Elveda diyemeden sana,
Sarılamadan boynuna,
Öpemeden seni doya doya.
Gidiyorum...!
Bu şiir olsun sana son hediyem
Asker yoludur bu
Belki bir daha dönemem
Dönsemde göremem
Gül cemalini eve kapattın
Kalbimi elinle mahpusa attın....
Sen mehmetciğini ölüme ittin
Ne olurdu seni birkez görseydim
Sevdiğimi doya doya sarsaydım..
Elimde tüfekle nöbet tutarım
Buğulu gözlerle ağıt yakarım
Elimde resmine elli defa bakarım
Vuslata ermeden öldürdün beni
Sanki bu hayattan kaldırdın beni
Yatağa yatınca ağlıyor gözüm
Sayende artık gülmüyor yüzüm
Yüreğim yaralı kalbimde hüzün
Vuslata ermeden öldürdün beni
Sanki bu hayattan kaldırdın beni
İbrahimim acı ceker giderim
Ben bu askerliği nasıl ederim
Şehaded şerbeti belki içerim
Vuslata ermeden öldürdün beni
Asker ocağına sürdürdün beni
sevgili HATİÇE ÇERÇİ'ye yürekten sevgilerimi iletiyorum bu şiir onun eseri