Aşkı Sırtlayan Adam

Bir duvarın dibinde bir can var

sırtını sorgusuz aşka dayayan.

Etrafında ne bir el var tutan

ne de bir ışık, karanlıktan uzanan.

Kesik kesik solumak gürültücü bir tavırla,

sevdanın odalarında yaşamak için

bir türkü aramak gibi gelir adama.

Kendinden başkasına nasıl anlatır

yalnızlığın kanına döktüğü zehri...

Buz tutmamaya direnen bu bakışlar

kimin sıcağına muhtaç ki yarindan başka?

Kalp atarken neden böyle sebep arasın ki;

yavaşlamamak için neden çarpmasın?

Karanlığa karanlığa neden çarpmasın

bir çocuğun bilinçli gülüşü gibi...

Ne olur yaklaş, bir diyeceği vardır...

Bir dinle, belki amaçsız ömürlere bir şifa verir.

Aşkı sırtlamış bu candan kime ne zarar gelir?