Aşkımın Sahıbı

Sana olan özlemim bir çıg gibi büyüyor

Tıpkı ananın yavrusuna özlemi gibi

Çıg üstüme yavaş yavaş yıılıyor

Altında kalmak üzereyim gel Hızır gibi

Öyle susadım ki senli günlere

Çölde susuz kalmış bedevi gibi

Bu susuzluk beni öldürmek üzere

Tam o anda çıkıver karşıma bir serap gibi

İçimde fırtınalar kopuyor delicesine

Denizleri kasıp kavuran hortumlar gibi

Fırtınanın tam ortasında kaldım öylece

Gelde bitir artık şu fırtınayı yağmurlar gibi

Aşkımın sahibi olarak yazılmışsın kaderime

Uzat artık o pamuktan ellerini elime

Aşkının cemresi düşmüş bir kere gönlüme

Gayrı iflah olmam döksen beni Marmara'ya Karadeniz'e.