Aşkın Adı Sen/din

Sus!

Gözlerinden bir damla yaş akmasın

Yaşanılan bu yalan sevda,

Yalnızca aramızda kalsın

Artık ellerin bana deymesin

Biz birbizimizi nasıl sevmişiz

Sus! bunu kimse bilmesin...

Kalemimin mürekkebi aşk/a akıyordu

Satırlarda ki her kelime seni yazıyordu

Ve ben her cümle'de,

Seni anlatıyordum

Çünkü aşk-ın adı sendin...

Oysa ki yalan dünyamın tek gerçeği sen,

Tek gerçeğin içinde yaşayanda bendim...

Aşk-ın benliğimi aldı götürdü

Ben bensizim artık

Tıpkı yoksul aşkın

Öksüz feryadı gibi

Biçimsiz kaldı yalansız sevda

Ve ardından bırakmadı beni,

Ne yalansız sahte aşk

Nede inanılan düşünceler

Çünkü aşkın adı sendin-

Sendin bir zamanlar...

Artık biyografisi yok bu kalleşliğin

Hiçbir harf almıyor içine zalimliği/ni

Güzel hayallerin yok olşusu,

Bitiriyor umudu olan zamanı

Şimdi yürek;

Zamanı olan zamansızlığın içinde

Kaybolup gitmelerde

Neden? deme sakın!

Hatırla aşkın adı sendin

Sendin bir zamanlar...

Kader çizelgemi sen belirledin

Güzel giden yolu

Uçurumlara doğru ittin

Yetmedi can yaktın

Hissetmeden hayalleri bir bir yıktın

Sen giderken,

Ben yaşamaktan bıktım

Bu kadar mı? sevdin beni diye sorma

Otur bir düşün

Aşkın adı neydi bende bir zamanlar...