Aşkın Alzaymırı

‘’Oysa aşk, kalbe vurulan damgaydı!’’

Haklısınız bayan

Üstünden çok vakit geçti

Anımsamamız normal.

Biliyorum,

Yüzüm tanıdık ama

Sanırım adımı hatırlamadınız!

Sesimin tınısı da bildik tabi…

Anlıyorum,

Çünkü hiç değişmedi!

Eskisinin aynısı…

Efendim!

Fazla mı mikrofonik?

Aaa! Evet…

Hem acı

Hem de komik aslında.

Demek unuttunuz!

Oysa ki siz;

İlkin sesime vurgundunuz,

Sonra nefesime…

Sırılsıklam âşık oldunuz!

Yazık…

Hayat böyledir işte;

Dün ölürcesine sevdiğini,

Uğruna ömrünü verdiğini,

Bir gün anımsamamaktır…

Ve

Çok nadir insan beceremez bunu;

Ben gibi…

Hem ben seni

Çayımdaki dem,

Gözümdeki nem gibi sevdim!

Bak hala

Gönlüme bıraktığın,

Emanetin aynı…

Giderek derinleşen bir sancı…

Antakya, 24 Eylül 2020