Aşkın An/kara Hali...

bu şehirde aşk

kamusal alanlarda bürokratik sızılarla yoğrulur

bir deli hüzün bağdaş kurup oturur

dudaklarının acıya küskün kıvrımına

önün, arkan, sağın, solun mâşuk,

saklanmayan mecnûn olur

bu şehirde aşk

resmî mekânlarda

gayrı resmî bir sevi manifestosuyla boğulur

uluorta

ve

sehven yazılmıştır kara bir yazı alnına

yazgının adı küle kesik bir hâr

yazganın Kahhâr olur

bu şehirde aşk

polat mızraklarla avlanmış kısrakların

gözbebeğindeki aktif yanardağda durulur

iffetine halel gelmemiş yangınlara dalar düşlerin

neden sonra

tüm kutsal kitapları reddeder infâz hükümlüsü yüreğin

taba yorgunu sahrada

arp vurgunu bir bedeviyken gülüşler

haram sevdâlara dîl uzatmak helâl olur

bu şehirde aşk,

birkaç haylaz imge oynaşması

bir tutam melodi

ve çokça

murt kokulu bir sanatla ovulur

paraf düşülmüştür hüzün yüreğinin kıyısına

yine de bir güvercin havalansa semâdan sînene doğru

sol gözünde delişmen bir seğirme olur

bu şehirde aşk

meşru bakışların tınısında

memnu ve ütopik sevişmeler doğurur

satır arası arzularda paragraf başı ünlemdir mazoşist korkularımız

leyl düşünce dem'e

akreple yelkovan kavuştuğu an

ellerimin terli ayasından bin büklüm zifîr saçlarına

ığrıplardan azad bir tehcîr-i sevdâ olur

yani bu şehirde aşk

memur resmiyetinden

ve sivil kramplar lügâtinden sorulur

bir adam

bir kadının berrak aşkına soyunur

kadın adamın kurşun nazârıyla sol yanından vurulur...

ve ne vakit

memnû/niyetle

bir adama aşık olsa bir kadın

cennetten bin fahişe kovulur

(A-Y)