Aşkın Ateşten Gömlek......

kaçıştı aslında sana sığınışım,

böyle olmazdı

nihai karar !

ya ağlayıp ölecektim...

ya da tutunmaya çalışıp

...........direnecektim......

üstünkörü toparladım gülüşlerimi,

bir can daha istedim allahtan...

bir ateş gönderdi,

giydim korkarak...

ve tüm dileklerimi sakladım,

bir hıdrellez sabahına !

bakışlarımda kamer..........

herkesin bir hikayesi vardır ya !

ben baştan yazacaktım,

incir çekirdeği doldurmayan hayatımı

avuçlarımda yosun kokulu dertlerim,

başımda sonsuz melankoli,

ve o pişkin sorular....

elleri neden bu kadar yabancı ?

dokunuşu neden buz gibi ?

neden

neden

sözsüz kalırdı bakışlarım dakikalarca .......

belli ,

boyumu geçmişti bu sevda

leylayı oynasaydım ya

ne fayda ...

velhasıl;

yar benden geçti..

ben de yardan....

yeşilin özünü terkedişi gibi....

bir kağıda ilişti gözüm,

kim elime zorla verdi kalemi

yazıyorum işte o günden beri

artık merhamete gelir mi sarı güller ?

ki,

onlar ayrılık habercisi.....

aklımda kalan ,

kavruk bir umut

az da olsa mutluluk göstergesi,

ya da değiştirmek ters giden bişeyleri......

öyleyse,

vebali ödenecekti tüm acıların

sayılı gündü hayat

durmamalı !

üstümde ateşten gömlek...

yaşamak vardı denizlerde

onca nutuğun içinde,

iliklerine kadar sevişmek

........özgürce.........

bugün olmazsa ,

hiç bir zaman.........