Aşkın Bilmecesi

Gece inerken gözlerinde perde perde

Hüzün yağmurlarına gömüldüm her duamda

Vakur gülümsemen öpülesi narındayken

Ki zaman geçerken kirpiklerinde tomurcuğa tutuldu güller

Sözlerim helezon çizerken usunda med cezir buhranında

Sarp kayalıklarıma hüsran bir gemi anaforunda yattı her bakışın

Güneşi söndürmeye durdu ufuk

Ve en beyaz çarşaflara bürünürken sana olan susamışlığım

Zaman dingin

Ve tarih en nutuk anlarına yazgaçlara sığdırırken sanalıklarımı

Ben en derin dalgana kapıldım

Arzuluklarımı söndürürken erkeklik gururumda

Kapılarımı kilitlerken atımlık en derin denizlerine anahtarlarını

Yüreğine aşkımdır zivana

Duadır elım

Açsın en tutkulu aşkına yaramaz yanlarımla

Farz ettki çaresiz hastalığa yakalandım ben

Ve ilaçların en makbulu sevdandır

Çaresizliğime zerre kadar aşkındır kutsanmış yürek

Kas katı kesilmenmi lazımdı

Bana derman olma babındayken sen