Aşkın Çöllerinde Kül Olur Yanar

nece dildir senin bana sunduğun

ebabil kuşlarının kanatlarında

zemzem suyu verip avuçlarında

aden bahcelerinden gül uzattığın

kipriklerin ok kaşların yaydı

ebrulu saçların rüzgarı saydı

tuna boylarından uzanıp gelen

asude gözlerim sana uyandı

katibinim kalem düşmez elimden

bir buse verseydin leblerinden

açelya takardım zemheride saçına

şölen kurar gönül sarayıımda

cemal'im yüreğim hep sevgi arar

bahara vurgundur ışığa kanar

her fırsatta felekten mutluluk çalar

aşkın çöllerinde kül olur yanar