Aşkın Hazzına Erdim

Akıyorum, su gibi bulutlardan toprağa

Bendime sığamadım, selden sonra taşarken.

Yağdım, bir sevda oldum, güller açan o bağa

Hazzına vardım aşkın, damla damla düşerken.

Kifayetli olmazdı konuşmayan dudaklar

Can atarken benlikler beraber biz olmaya.

Belki şahit olurdu, saçlardaki o aklar

Heceler koşar adım, can veren söz olmaya.

Duygular darmadağın, her biri bir tarafta

Akıl göğün arşında, gönül talihe dargın

Bu gün özüm bulanık, aklım kaldı arafta

Dünya çöktü omzuma, ruhum o kadar yorgun.

Gönül hazza ererken koyu mavi bir düşte

Aklıma daldı birden, kedersiz çocukluğum.

Dünyanın tüm huzuru, demetlenir gülüşte

Kim bilir son nefeste, anlaşılır yokluğum.