Aşkın Kırık Karnesi

elimde sonluluğun nihayet senin de

gözlerinde kalmaklı bakışlarının kuşkulu çaresizliği

sesinin yıkıcılığı sarhoşluğu benim bulutlarımın

affet dünyayı unutmuşluğumu

bazen yarım kalmış bir şiir gibi susardım hatırla

ölüme karşı sonsuz tercihimdir bu

göç yerinden dönemeyen kuş sürüsünün bıraktığı boşluktur

tüm ölümleri ölmenin tatsız anlamı kırçıl

soğuk gecelerin efendisidir yokluğun

her zaman söylerim boş kararlar almaktır aşk aşksa

bakışların bana fazla alışığım aza kanaat etmeye

izin ver ağlayayım bir kez

son bir kez

düşünme bensiz biteceğini seni esir eden suskunun

aç gözlü uykudur ölüm aşk aşksa

sevmek nasıl da oturdu üzerimize

hayat sanki öpüş durağı

ben öğrenciyken de zayıftı karnem

ayrılık:yıldızlı pekiyi

uzaklık:iyi

yalnızlık:orta

kavuşmak: zayıf

gönlümün hicran telinde çifte kumrudur hayat

uçurdun kumral içlenmişliğinle dönmesiz