Aşkın Manifestosu

Vazgeçmenin ötesinde bir şeydi bu.

Kayıtsız kalmanın biraz öncesi.

Unutamamanın ağır yanıydı yaşadığı.

Sevmişti bir kez gönül ,

İlk kez sever gibi.

Ona sevgisi hala sıcacıktı.

Ve kahır olası ,

Tek seçeneği vardı artık ;

Yılların ağırlığıyla birlikte

Onu, onsuz yaşamak ve yaşlanmak.

Korkularından uzak ,

Vazgeçmenin mahcubiyetinde ,

Sevmekle yaşayamamak arasına sıkışan,

Acımasız bir teferruattı artık,

Ondan yana her şey.

Telkin ediyordu kendine sürekli

İki cümle dolaşıyordu beyninde,

Gecelerinde.

Sevmekten değil!

Ondan vazgeçmişti.

Onsuzluğun dayanılmaz sancısı,

Tonlarca yük gibi ,

Binse de omuzlarına.

Cesur yüreği hazırdı buna

Ya da o öyle sanıyordu.

Aslında alışmıştı,

Onunla iken de o yüklere.

Terk edilmeye hazır olmaktan

Nasır tutmuştu,

Kalbinin en ona ait köşesi.

Ve hayatın duyulabilecek,

Her notası ile sevmişti onu aslında.

Atan kalbi ve her hücresiyle.

Tek tek ilmik ilmik ,

Gözyaşı ile dokumuştu hayallerine.

Mecburiyetine teslimiyetinde,

Onsuzluğa varmak,

Onsuzluğu yaşamak,

Ve onsuzluğa alışmak,

Bitmez bir yolculuk gibi oluyor kalbinde.

Ne gidebiliyor,

Ne kalabiliyordu.

Ayakları yorgun bedeni yorgun.

Damaralarında biriken sevdası,

Anjiyo sebebi olmuştu kalbine.

Biriken ne varsa kalbinde,

Bir gecede atıveriilmişti kenara.

Onun için ondan kaçmanın,

Kaçıyor olabilmenin,

Yalancı huzuru vardı gönlünde.

Sevmek !

Yetmiyordu bazen.

Kuşkucuydu yalnızlık

Sevk ediyordu amansız düşüncelere.

Bir labirent çıkmazı gibi yaşıyordu.

Kendine acıyıp dökülen,

Gözyaşı dolsada kadehlere,

Bir türlü sarhoş olunamıyordu

Kadehlerde acımasızdı,

Bıkmıyorlardı dolmaktan.

Kar etmiyordu hiç bir şey.

Onu terk etmenin acısı,

Sarmış olsa da tüm bedenini

Katlanılmalıydı bu hayata.

Çünkü aslolan oydu.

Üzülse de sonunda ,

Unutacaktı elbet birgün.

Ağladıkça çölleşse de tüm yeşilleri

Onun için birgün ,

Yemyeşil olacaktı dünya.

Gelmek istese de,

Geri çevrilmesi bilinmeliydi.

Elini eline koyup sıcaklığını,

Hissettirse de son kez.

Git demeyi becermeliydi dili.

Artık onunla durulamazdı,

Bu eserekli dünyaya karşı.

Onun mutluluğu için feda ,

Onun iyiliği için ,

Gitme zamanıydı bedeli ağır hayatından.

Karar verilmişti !

Aşk dilde dolaşan bir şarkı ,

İzlenen bir film olacaktı.

İki beden ,

İki yürek için artık.

Onun için tek bir şarkı vardı

Dilinde ve kalbinde takılı kalacak.

'Artık seninle duramam.

bu akşam çıkar giderim

Hesabım kalsın mahşere.'

Söz dinlemeyen yüreğine,

Sıkıp giderim demek zamanıydı.

O nasılsa biliyordu,

Her nerde olursa olsun,

O yürek ilk ve tek onu sevmişti.

Onda başlayıp ,

Onda bitecek,

Bir Aşkın manifestosuydu Hayat.

Bir solukta okunup,

Bir ömürde yaşanacak.