Aşkın Mihmanı

Yaşamak, sadece nefes almak değilmiş

Anıların zalim kucağında hıçkırmak

Ve geçmişin keşkeleriyle kahredip

Paranoyalarla ruhunu acıya nikahlamak...

Yaşamak, küfrederek çözümsüz sorulara

Her anını bilinmez âtiye teslim etmek

Bugün olmazsa yarın gelir mutluluk diye

Sararmış yaprakları kadere rehin vermek...

Bu değilmiş yaşamak....

Yaşamak gökkuşağını kucaklamakmış meğer

Bal rengi gözlerine teslim etmek ruhunu

Uykulu sesinle yeni güne başlamak

Geceyi nefesinle sonlandırmakmış

Yaşamak gülüşünle ısınan odalarda

Güneşi kıskandıran aydınlığı izlemek

Yaşamak, aşk'ın mihmanı olup

Katettiğin yolların gizemiyle barışmak

Dolunay'ın şavkı vururken yüreğe

Sürülmek sana doğru doludizgin, delice

İyi ki geldin diyerek geciken vuslatlara

İbadet sayıp aşkı iştiyakla kuşanmak

Ey Sevgili,

Meğer buymuş yaşamak.....