Aşkın Son Nefesi

Pişmanlıklarla dolmuştum, yıkık, biraz da solmuştum.

Kalbim hırçın, ürkek, haykırırken; seni gördüm duruldum.

Su serptin içime bilmeden.

Gözlerin gözlerime değmedi hiçibir zaman.

Ben gördüm, ben baktım, ben sevdim...

Bir umut tanesi vardı içimde bir yerlerde.

Ahh bir gözlerin gözlerime değse...

Sen hep maviye baktın, onun gözlerinin maviliğinde boğuldun.

Peri masalları sana hep onu anlattı.

Gözlerinden süzüldüyse yaşlar; hep ona...

Sen hep ona tutsak, ben sana...

Hep böyle mi olur?

Seven bekler mi kalbi ölene kadar?

Son nefesini vermeden aşk, görmez mi gözleri sevilenin?

Aşk acıtmadan gitmez mi?

İlla bir şeyler alıp götürmeli mi?