Aşklarım Vardı Benim

Avuçlarımda taşıyıp göstermekten korktuğum...

Aşklarım vardı benim.

İncitilmekten, yalanlardan belki de hep doğrulardan

Kaçan sevdaları vardı uçarı yüreğimin

Kilitlerinin diğer ucunda gizlenen...

Aşklarım vardı hep korku biriktiren bütün yüreklere...

Yalanlarım vardı benim tüm gerçeklere inat

Söylemekten bıkmadığım kendime...!

Hayallerim vardı kurduğum, sana dair

Söz geçiremediğim geleceğimde...

Umutlarım vardı benim...

Döneceksin diye en çocuk kalbimde...

Hak etmediği mutluluklar yaşayan

Bir gönül taşırdım ben yorgun bedenimde...

Küçük ama hak edilmeyen mutluluklar...

Bilmezdi kimse mutluluğu...?

Sendin o!

İki kelimeydi dudaklarından çıkan

Oydu mutluluk, oydu özlem ve oydu aşk!

Her şey vardı sana dair içimde ama...

Sen yoktun...

_______Yüreğimin en yalnız anlarında yanı başımda...

Aşklarım vardı benim yaşayamadığım

Ben/miydim yaşayamayan yoksa sen/miydin yaşatmayan.

Anlayamadığım sevdalar biriktirdim yol kenarlarında

Ezip geçerdi insanlar, anlamazlardı seni, beni, bizi...

Anlamazlardı yüreğimizi,

Anlayamazlardı bitik benliğimizi...

Yalnızlıklarım vardı benim farkında olmadan cebime attığım

Bir tek sen yoktun,

Mevsimlerin yoktu,

İlkbaharın yoktu...

Senle ilgili anılarım bomboş umutlarla doluydu

Unutulsun diye kaldırdığım tozlu raflara doğru...! !

Hep gülümseyen bir maskem var şimdilerde yüzümde

Geceleri takmaktan yorulduğum sadece...

Korkularımın en tepesinde taşırım aşklarımı ben!

Unutmadan, alışmadan...

Hatta her gece hatırlayarak gözlerini

Aşk...

Tozlu raflarda okuyup bitirdiğim bir kitap şimdi!

Sıra korkularda...

05.11.08

Bornova/İZMİR

Nesrin NAZ(Karaduman)