Aşksız Hayat Boşaymış!

Toplayın aynaları! güzel görmem şeklimi

Deli yüreğim dertli, garip gönlüm kocamış,

İhtiyarlamış vücut, yorgun düşmüş bedenim

Kalmasın küskün gönül, bunca çabam boşaymış!

Etrafımda olmasın, dalkavuk ve yağcılar

Candan sevenlerimle, dolu geçsin zamanlar

Bir ve diri olalım, birlikten kuvvet doğar

İnsanlar üzgün neden? gönül yıkmak boşaymış!

Gocunmam göz önünden, kaldırın aynaları

Moralimi bozmasın, bu şehrin havaları

Mazimi hatırlatıp, kanatmayın yaramı

Döndürmeyin bir daha, aşksız hayat boşaymış!

Türlü çirkefler gördüm, hayat denen çöplükte

İnsan, insana yapmaz, ne varsa kötülükte

Doğru insan isterim, dürüst ve nitelikte!

Vefasız dostluklarla, kaynaşmalar boşaymış!

Vakit doldu, bel büküldü, göz görmez

Feleğin işlerine ne akıl, ne sır ermez

Ahde vefa etmeyenle, aşk sırrına erilmez

Sevdasız olmaz ömür, nafileymiş, boşaymış!

ŞAHİNİM! zaten dünya, kendi ahde vefasız

Hayat çekilmez olur, yaşanılmaz sevdasız

Gönlümdeki sevdalar, katıksız ve yalansız

Ne sevdasız, ne yarsız, yaşantılar boşaymış!

KASIM / 2009 / KONYA