Aşksız Hayat Boşaymış!
Toplayın aynaları! güzel görmem şeklimi
Deli yüreğim dertli, garip gönlüm kocamış,
İhtiyarlamış vücut, yorgun düşmüş bedenim
Kalmasın küskün gönül, bunca çabam boşaymış!
Etrafımda olmasın, dalkavuk ve yağcılar
Candan sevenlerimle, dolu geçsin zamanlar
Bir ve diri olalım, birlikten kuvvet doğar
İnsanlar üzgün neden? gönül yıkmak boşaymış!
Gocunmam göz önünden, kaldırın aynaları
Moralimi bozmasın, bu şehrin havaları
Mazimi hatırlatıp, kanatmayın yaramı
Döndürmeyin bir daha, aşksız hayat boşaymış!
Türlü çirkefler gördüm, hayat denen çöplükte
İnsan, insana yapmaz, ne varsa kötülükte
Doğru insan isterim, dürüst ve nitelikte!
Vefasız dostluklarla, kaynaşmalar boşaymış!
Vakit doldu, bel büküldü, göz görmez
Feleğin işlerine ne akıl, ne sır ermez
Ahde vefa etmeyenle, aşk sırrına erilmez
Sevdasız olmaz ömür, nafileymiş, boşaymış!
ŞAHİNİM! zaten dünya, kendi ahde vefasız
Hayat çekilmez olur, yaşanılmaz sevdasız
Gönlümdeki sevdalar, katıksız ve yalansız
Ne sevdasız, ne yarsız, yaşantılar boşaymış!
KASIM / 2009 / KONYA