Asla Gelmeyecek

Derin bir nefes alıyorum ardından

Yaşamalı çükü ardında kalan...

İki kaşımın ortasına mühürledin

Acır gibi son öpücüğünü

O an iki elinle boğsaydın düşlerimi

Yahut saçlarınla jilet gibi

Çizseydin üstünü umutlarımın

Her şey bu denli cehennem olmazdı belki...

Ama yapmadın

Koskoca bir toktağan bıraktın

Yüreğimin tam orta yerine,

Kalıcı sen sınırımda

Her gün hatıranla çökmem için.

Ömrümün hırsızısın artık

Seni suçlamaya yüzler yetmeyecek

İşte bu yüzden imkânsız umutlarla biterken ömrüm

Biliyorum ki sesinden bir 'seni seviyorum' asla gelmeyecek...