Aslında Ben Aşk'ım

Ben bu şehrin yoksul ve aşk dolu kızıyım

Sevmektir bütün işim

Umut renginde hayallerim

Gök kapısında ellerim

Titresem de şafaklarda

Kanasa da yüreğim

Yine de bir ışık yanar içimde

Ben bu şehrin yoksul ve aşk dolu kızıyım

Bir mavzerin namlusunda çevrili dört yanım

Yığılırım bazen efkâr kadehlerimde

Bir kalem bir defter anlaşırız gözbebeklerimde

Hani şiir yazmayı da pek bilmem ama

Bazen bir şarkılara konu olurum

Umut olur hasret olur sevda olur

Rüzgâr olur bulut olurum,

Eserim yağarım gürlerim

Şimdi diyeceksiniz güneş olmaz mısın?

Elbette güneş olmuşluğumda vardır

Güneşin içinde şahsıma münhasır bir yer tahsis edilmiş bana

Çok zaman ordayım,

Merak ederseniz ziyaretime gelebilirsiniz.

Yeryüzüne sığmak için çaba göstermişliğim yok

Ben hep gökyüzüne aşığım.

Direnmişliğimle

Diretmişliğimle

İsyan etmişliğimle

Hayatımın son dansını gökyüzünde yapacağım

Fakat gemi karaya vurduğunda ben mutlu ineceğim

Dedim ya be bu şehrin yoksul ve aşk dolu kızıyım

Sevmesini bilmeyenlere aşkı öğretecek kadar

Bir yüreğe bir ömrü ithaf edecek kadar aşk doluyum

Dolunay mısralarımda çözülürken bulutlar

Yıldızlar yakar bazen ellerimi

Dünya beni hiç cezp etmiyor arkadaşım

Cezbeden ne varsa aşka dair

Aşka adanmış ömrümle

Bu hayat köprüsünde tüm tümseklerden geçeceğim

Her şey ayağıma gelecek biliyorum

Hissediyorum

Zamanını bekliyorum

Sabır çiçekleri açarken

Ezanlar okunurken

Bir duaya sarılıp bir sevdayla çarpan kalbim varken

Ne duygularımdan ne sevdamdan vazgeçebilirim,

Ben bu şehrin yoksul ve aşk dolu kızıyım

Ve ben aşka sevgiye aşığım

Aşığım diyorum ya, aslında ben AŞK'ım.