Aslında Korkuyorum

dün gece oynadığım sahnesiz oyundan çaldım,

seni...

bir garip damlayla beraber

küçük ve su almaya mahkum bırakılmış,

bir sandalla.

yanı başımdasın nefesini hissediyorum,

şimdi...

ama tutamıyorum ellerini.

dokunamıyorum o mevsimleri taşıyan kokulu tenine.

seni hissederken derinlerimde,

söyleyemiyorum.

gözlerin üzerimde beni izliyor,

bense korkuyorum artık;

yok olmaktan,

sana baktığımda seni görememekten.

sustuğuma bakma!

söyleyemesemde;

seni düşünüyor ve seni bekliyorum,

her bir hecede ve her bir nefeste.