Aslolan Sevmekmiş

Şu ömür çağında,

gazeli dökmüş

Bir ağaç misali,

sallanıyorum

Feleğin ağında,

diz üstü çökmüş

Ellerim semada,

yalvarıyorum

Güzellik bağında,

nasibi yokmuş

Şu fakir halimle,

dileniyorum

Tevazu dağında,

sevaplar çokmuş

Alması zor imiş,

bilemiyorum

Kavruldum yağında,

ateşi okmuş

Bağrıma atıldı,

gelemiyorum

Varımı yoğumda,

kıvırıp bükmüş

Kapıdan kapıya,

yollanıyorum

Sevmekmiş aslolan,

gerisi yükmüş

Her seven bağırda,

bileniyorum

Şiirden şiire,

halleniyorum

Sevmekmiş bağırda,

içten öğrendim;

Gerisi yalanmış

dilleniyorum

Kulaklar sağırda,

duymaz bilirim

Yine de hüzünlü

söyleniyorum ...

Hüzüne gark olan

deli bağrımı

Dağlara taşlara

hep çalıyorum

Sen gittin gideli

ıssız ellere

Ben burda öylece

bak kalıyorum!