Asr-i Ölüm

Olur da tenine ten değerse, fikri şehvetli,

Hani, sinerse ayyaş herifin biri koynuna;

İçersin o dem uzak iklimlerin sarhoşluğunu belki

O dem ölüm sükuneti bozar dalar ruhuna.

Çakal elleri kirletir masum tenini, yüreğini...

Sızıp kalır ruhunda, hiç görmediğin birileri.

Yaşarsan bir asra sürgün bensiz seneleri,

Bir asr-ı ölüm hükmeder kabre denk hayatına.