Astım Hayalini

Önceleri kırmızı bir düştün,

Sonra düşlerimden düştün..

Emzirirken vefasızlığın ayrılıkları

Yanı başında büyüttün kendi intiharını

Sonra kırmızı rengin değişti

Ve o gece astım hayalini

Boynun bükük,gözlerin açık gittin!

Sevdalılar olsa bile yanında;

Ne derlerse,düşünürlerse yanında

Artık kimsenin pembe hayallerine giremezsin

Ya da,bembeyaz bir gelinlikle rüyalara dalamazsın

Sadece dilde kalır sevda diye yaşadığın

Hayalini,ruhunu katamazsın!

Çünkü;

Astım o gece hayalini

Yanına çağıramayacak ve çalamayacak,

Kimsenin hayalini!

Yaşadık az da olsa birlikte

Sonra hayalini bırakıp gittin,

Sahi..ayrılık deniyordu değil mi?

Hayaline aşık olup,bedenine hasret kalmaya

Ben devam ettim hayalinle yaşamaya !

Avuçlarımdan kan damlardı,

Hayalini bile okşarken

Gözlerime düştüğünde özlemin;

Kan boşalırdı irislerimden

Kirlendim,kana boyandım

Ama;

Kirliyken sana hiç dokunmadım

Kirletmedim hayalini

Büyüttüğün ihtiharınla astım,bozmadan bekaretini!

Seviyorum deyişini hiç duymadım,

Ben hayaline hiç durmadan tekrarladım..

Kokunu unutalı çok oldu,

Çünkü;hayalin kokunu taşımıyordu..

Son aşkım ol dedim,

Ama hayalinden kulaklarına,

Oradan da kalbine erişemedim..

Kopya çekiyorum şimdi,

Güldüğümü gösteren resimlerden

Anıların en tatlı kısımlarını anımsıyorum

Anımsıyorum ki;

Bir mezar taşı ve birkaç kürek toprak niyetine

Hayalinin üzerini kapatıyorum!

DEMODERN.