Ateş Filizi Gözlerin

Ateş filizi gözlerin düşüyor aklıma

Bağrım yangın harmanlar zamanı

Her d e m

Sönmüyor f e l e ğ i m

Dicle gibi uzun saçların giriyor koynuma

Terliyor acılarım

Akıyor be derman

Dağ gibi küsmüş ağrı gidiyor içimden de

Nurun hakk-i için taşmıyor sabrım

O ince fırat ellerin tutuyor beni

Toroslar da kırmızı sengal çiçekleri açıyor

Bütün uçurumlar sessiz

Dehak Nergis kokulu nemrut topluyor

Zulüm kokuyor her yer

Utanmıyor ya dünya

İnsanlık

İşte o zaman

Kızarıyor ateş de ö f k e

Onca çektiğimiz bir sümbül n a z değil mi

O da yarin yanağından gayri ince

Ve temiz

Ruhun gibi

Ateş filizi gözlerin düşüyor aklıma

Bağrım yangın harmanlar zamanı