Ateş, Hava, Su, Toprak

Daha bebek emeklerken,

Ölüm, yanıbaşında beklerken,

Hayat tuvaline ne resimler çizeceksin,

Düşünmeden yapmazsın, bileceksin.

Bir gün ruhun havalanıp

Cesedin temizlenir suyla,

Aldıklarının hepsini ücretsiz

Verirsin kara toprağa

Yavaş yavaş erirsin,

Ateşteki buzun erimesi gibi,

Zaman seni alır koynuna,

Her şey, her varlık sana dostur,

Sarılır boynuna,

Derdin tasan gider,

Bütün vakarın, ağırlığın gider,

Sanki hafiflemişsin, yolculuğun sonsuza.

Yüreğin dolu ateş,

Ateş pişirir toprağı taşı,

Duyguların taşmış, su gibi sevgi

Yaşanmış efsane aşkı,

Bitirir ölüm devi.

Sona ermiştir bu dava

Malın mülkün hava

Düşersin sararmış bir yaprak

Gibi, seni karşılar toprak,

Artık ruhun rahat, bak.