Ateşle Yıkanmasını Bilmiyorum

Ben senin mevsimlerinde yaşadım hep

Senin meltem esintilerindi

Okşayan saçlarımı..

Senin yağmurlarında ıslandım

İliklerime kadar işledi duruluğun

Sabah ayazlarında çiy tanelerindi

Yanaklarıma düşen

Baharlarındı çiçek çiçek tomurcuklandıran sevgimi...

Senin boranlarındı,

İçime sığamamalar.

Senin güneşindi

Yüzüme al basmalarım.

Ve senin kar tanelerindi aydınlatan tüm yollarımı...

Çok şey değildi ki senden istediğim!!!

Bir yudum mutluluk.

Avuçlarımda tutmak istediğim ve

Hiç bilmediğim bir yudum mutluluk...

Yazık ki,

Öğrendim ...

Mutluluk bir ateşmiş

Senin çok uzaklarda yaktığın....

Herkesler yandı da,

Bir ben yanamadım?

Ateşle yıkanmasını bilmiyorum ben!!!