Atın Beni İt Durmaz Tepesine

Ben

Zorlukların adamıyım

Çatısı akan

Suları akmayan

Elektriği olmayan

Virane evlerde yaşadım

Ben

Haftalık kuru,küflü ekmeği

Su ile ıslatarak

Tuza banarak

Şükür rabbim

Buna da şükür diyerek

Tiksinmeden yedim

Ben,kışları

Bot giyemeden

Portakal göremeden

Yazları,denize giremeden

Dondurma yiyemeden

Büyüdüm

Bir iskarpine

Sahip olabilmek için bile

Tam 15 yıl bekledim

Ben

Penye bir tişört giyince

Kendimi artist zannettim

Sevinç çığlıkları attım

Arkadaşlarıma kendimce

Hava attım

Velhasıl ben,

Zift gibi kapkara

Gerçekleri olmasına rağmen

Boyalı düşler kurabilen

Yılmayan

İsyan etmeyen

Kaderci

Küçük şeylerden

Büyük mutluluklar çıkaran

Zorlukların adamıyım

Bu şehirde

Seni göremeyeceksem

Kokunu alamayacaksam

Atın beni

İt durmaz tepesine

Direnirsem

Gıkım çıkarsa namerdim

Ben

Zorlukların adamıyım

Sen olmayan bu şehri

Teknolojiyi

Bu evi,bu arabayı

Söyle ne yapayım ben

Ne yapayım

Atın beni

İt durmaz tepesine

Sensiz yaşlanacaksam

Orada yaşam

Bence daha iyi

Daha iyi

(04.06.2009)