Atın Mazi Çöpüne

Ne duyan, ne bilen, olmadı inlememi

Yüreğimden çıldırıp, kükreyen zor nalemi

Eyvahım hep yazdı, feryadım yine sildi

Geceler süpürüpte üstüne siniverdi

Verdiğimde uykuyu, boş yastığa sedire

Yemeyi içmeyi, kapıdaki kediye

Gülmeyi duvardaki, gülümseyen resmime

Aşıkmı oldum, yoksa, kurbanmı o hissize

Anlattım, seviyorum, bir anlasa mucize

Gözümü hibe ettim, açılmaz perdesine

Bir umut, beklerken, dedim kendi kendime

Belki sever yüreğim nolur artık üzülme

Bir gün hüznü yazar, bir gün kederi

Hiç görmedim sayfamda, yazılmış bir neşeyi

Yarimi gösteripte, yazdığı gün sevmeyi

Her yazdığı yazıda,zor kaderim siyahi

El sever neşe bulur matlaşmış çehresinde

Ben sevdim hüzünler hücum eder üstüme

O yar ki dönüp bana bir kez gülmedi bile

Neyleyim sevdasını atın mazi çöpüne