Atlar Geçer Hayalimden

Gün kapanırken içine

Yalın eyer atlar koşar

Beynimin zıvanadan çıkmış lobunda

Işıklar maviden laciverte dönerken gökyüzünde

Atlar yüzer rüzgârın üstünde

Çılgın beynim yine aldattı beni

İhaneti önleyemeyen iradem

Sadece seyretti

Yalın eyer uçan atları

Dörtnala giden halleridir kalan akılda

Onlar koşarken

Ayakları yeryüzü ile teması kestiğinde

Doğmadan önceki mutluluklarını yaşarlar

Rüzgârın şefkatli kucağında

Beynim donar kalır kıpırdamaz

Ellerim üşür

Vücudum büzülür

Tıpkı anne karnındaki gibi

Atlar geçer hayalimden

Yalın eyer sürücüsü olmayan