Atların Yelesi

Vakitsiz bir zamanda uyandırdım karıncayı gece uykusundan

Bir kralı öldürdüm ellerim ile bize bakan ahalini önünde

Tahta masalarda yazılı çizili idi şiirler bir jilet yarası gibi derince

Hapis cezamı erteledim ben artık bu pamuk şekeri düşlerden feragat ettim

Dişleri gıcırtılı ürpetici periler geldi ve de aldı seni

Zaman işler işlek köşelerde el açan dilenci işçisi gibi

Atların yelelerini tarıyor rüzgar ile şahlanmıyor artık bir şah piyon karşısında

Narenciye kokusu sararken kurak susuz bahçemi bahçıvan makası gibi keser Gövdeni

Şuhu bakışlı bir kadının inleyişidir kumaşı kadife ölüler

Kaşıkladık bir tabak dolusu hüznü ben değil biz olduk sarılırken

Çatı katındaki öksüz kuşları düşünürdük gece akrep basardı içimizi

Zehiri sana bana yetmez içerdik damarlara dolardı nikotin

Bir fahişe kadar üzgündü bu yalnız şehir bir tepe gibi yeşillikti hazmı zor yalanlar..