Avarya
Yanılmışım ki
Yaşam acı değilmiş
İnsan eli değmiş sadece
Yanılmışım ki
Verilen söz tutulursa değermiş
Umut etmekse ahmaklara layıkmış
Yanılmışım ki
Yalnızlık bana verilmemiş
Ben çıkmamışım gözler önüne
Yanılmışım ki
Tutmadan elini seni seviyorum derken
Yabancılaşırmış ruhun kalbime
Yanılmışım ki
Özgürlük bedene yetmiyor
Sıkışmışsa aklın bir kalbin içine
Yanılmışım ki
Şefkatsiz yetişmezmiş bebek
Ruh çaresiz kalırmış nefrete
Yanılmışım ki
Oyun bitmemiş daha
Aşk hep gelmesi gereken zamanda gelirmiş
Yanılmışım ki
Aşk karşı kıyıda uyuyan bir bebekmiş
İçimde yavaş yavaş büyüyen
Yanılmışım ki
Çirkinlik bir ödülmüş asıl
Saflık verilmiş güzele
Yanılmışım ki
Bir duygu ki sabır ve emek üzere
Yenilgilerden bıkmamakmış zafer
Yanılmışım ki
Sözler dudaklarda değil
İnsanın kalbinde anlam kazanırmış
Yanılmışım ki
Özlemler bırakmıyor yakasını insanın
Ellerim yalnız senin teninde tatminkarmış
Yanılmışım ki
Her gitmeler ardında ki gözyaşı
Kavuşmalara karışınca güzelmiş
Yanılmışım ki
Umutlar son anlarıymış mutluluğun ama
Son bulmayan her umut erkenmiş
Yanılmışım ki
Yüzün kadar güzel değilmiş için
Dilinde ki bu insan sen değilmiş
Yanılmışım ki
?Bir gün?ün ümitleri olmalıymış içinde
Yarınlar bitmiyor biten dünler gibi
Yanılmışım ki
Ben sevsem de sen yokmuşsun,
Sen sevmesen de ben varmışım