Avlu Çiçeği

avlu çiçeği avlu çiçeği

sarkmış üzerine asma dalı

gölge gölge salkımları

avlu duvarı har

kum ufalar zaman

duvarlar bir oda saklar

biraz içine kapanan

öğlen gölgesi, akşam gölgesi

koyulaşıncaya gecesi

tokmaksızdır kapı

avluya açılmayan

kapıda asılı çan

ipini çürütmüştür zaman

-uğramadan geçer ayak sesleri-

dere boyu rüyası

çimen koynu yar

kalabalık şehirden gelen rüzgâr

tenha avluyu arar

avlu çiçeği avlu çiçeği

taç yapraklarıyla örter yüzünü geceleri

görmemek için yalnızlıktan kendini

boşluğa bırakan yıldızları

bir parça gökyüzü yeterli

anlamak için

sonsuz yalnızlığı