Avuçlarım Kanıyor

karanlıklar bedenimi sardığında

ruhum çırpınışlarda

kaçış yok

dönülemeyecek bir yolda...

seni sevmek

seninle gelecek ümit etmek

zifiri karanlıklar ardında...

zor zamanlar

güneşin geç doğduğu anlar

kayboluyorum

gölgemi arıyorum...

ben kimim

var mıyım yok muyum ?

nefes alamıyorum

belirsiz cümlelerin belirtisiz nesnesiyim...

dostlarım

deste deste

beni terk etmekte

yalnızım...

bir başınayım

avuçlarım kanıyor

sensiz olduğumda...

ağlasam sesimi duyan yok

anlatmak istesem söyleyemediklerimi

derdime derman olan yok

karanlıklar ardındaki yansıma

bulutlar arasındaki manzara

ne kadar tezat olsa da

hepsi var olmanın ardında

kireç tutan duvarlarım

bana acı sessizliği dinletmekte...

avuçlarım kanıyor

her bir harekette...