Avuçlarımda Yetim Kalırken Dualar

ben sana nasıl anlatsam kendimi

yıkık dökük virane umutlar taşıyorum

bir bilsen bütün mevsimleri hazan ömrümün

yaprak dökecek kalmadıki bir yanım

savruldum işte vakitsiz ve zamansız

şimdi nasıl üşüyor yarınlarım

zemheri geceler gibi hayaller var gözlerimde

avuçlarımda yetim dualar

kimsesiz yakarışlarım ve ben

bu şehir anlamaz beni biliyorum

dili lal sokaklar geziyorum öylece beyhude

nasıl söylesem sana taş kesmiş yürekleri

her yanım akın akın insanlar ve ben yalnızım

anlamak zormuydu bukadar hayatı

bu kadar mıydı karadan bahtım

bilmemki yazgımı kimler yazmış

şikayetim kime olsun bilmemki

kaç kere dinledim kendimi sualsiz

içime dokunmadan öyle akıp gitsin diye

kurak umutlarıma bir damla olsa bile

nafile her yanım sarı sahralar gibi ufuksuz

bu benim masalımdı sana anlattığım

ne ilki mutlu biten nede sonu

hayat işte yükü ağır olur

taşımaya kalmaz mecalin yıkılırsın zamansız