Avuntu Zamanın Sonsuzluğuna...

Günler geçiyor ömrümden

İçimde unutulmayan zaman

Sorguluyor düşüncelerimi

Utanıyorum yüregimden

Söz geçmiyor ömrüme

Bahar yaprakları dökülürken

Göc eden yaban kuşları geçiyor

Günümden gün eksik yaşanmamış

Güz geçiyor ömrümden aylardan ay

Uzaklarda dalıyorum hayallere

Enginlerde bakıyorum bulutlara

Yar bu nasıl dünya savaşıyor! !

Gidişimde bulutlar denk düşüyor

Yollar hep aynı sanki varıyor umuda

Dünya benim gurbetim olmuş mani

Ne gelir elden çaresiz bir fani

İşledigim günahların sahibiyim anne

Helal et hakkını gideyim gönüllerden

Zamanın sonsuzluguna varayım

İzim kalsın arkamda yavrularıma

Yürüsünler dünya ufkunun umuduna

Umud hep olsun gönüllerimizde

Sürsün bu gayret hürriyetimizde

Sevinç olsun hüzünden öte gözlerimizde...