Ay

Sevdalı başım

Yorulmuşum

Çoktan

Ne gelir garip başa bilemem

Bugünden öte

Ay...!

Nerelerden nereye geldik

Duyduklarının yanında ya gördüklerin

Hayat tiyatro sahnesinden ibaret

Bizlerse içinde figüran

Ay...!

Benim üstüme ne vazife deme

Hayat bir uğraştır boş verme

Çalış çabala kendince

Bir de mutlu olmayı dene

Ay...!

Nasihatım yoktur kimseye

Olanca gücünle sarıl sevgiye

Saygı bir ışıktır el ele

Huzur ararsan kardeşlikte

Ay...!