Ay Buharlaşır Belki
hayaller yaslanır gecelere,
koyuklarda ürkek,perişan
ve ağlardı gece o hüzünle.
karanlık yosun tutar,
korkular birikirdi basık arka odalarda.
düşler daracık hücremde donar,
yasak sıcaklığım eritirdi düşlerimi.
ne vardı bilmiyorum aklımda...
tebessüm ederek daldığım uykuları
bir masal ateşiyle yakıyordum belki.
çatılmaktan derinleşmiş hayatımı,
parantezlerdeki aşklarımı,
sokağa çıkması yasak tutkularımı,
uyduruk hikayelerdeki kahramanları,
aynılığımda izliyordum belki.
ne vardı bilmiyorum aklımda...
ilk yalanımdaki masumiyetin arzusu
sipere yatmış askerin ürküntüsü
cümlelerde gizli kaçamak bakışların dekoltesi
beni titreten ilk aşkımın gözlerini
korkularımda özlüyordum belki.
şimdi mi ne var aklımda...
gözkapaklarımda dinlenen uykuya
gözlerimin renginde bir karanlıkta
sürgün edilmeye çağrılıyorum hayatına.
uzandım sevgilime
ay buharlaşır belki.