Ay Işiği Siziyor Saçlarindan

Umarsız bir akşam çöktü bak

Ay ışığı sızıyor saçlarından

Dokunmuşum bir kere güzelliğine

Yağmurlara tutunarak yürümüşüm

Körfezin göğün de

Bir yıldıza susmuşum yanmış ellerim

Bir denize yağmışım kıyısız

Üşümüşüm

Bir uçuruma okumuşum

Sana yazdığım şiirleri

Yankısı kaybolmuş

Korkmuşum

Oysa

Binlerce yıllık bir kavgadan çıkmışım

Ellerim de zamanın ağrısı

Tanrılar idam etmişim gün doğumların da

Açlığın sorgusundan geçmişim

Bir somuna bir beden takasların da

Yağmur olup düşmüşüm

İlkelliğin topraklarına

Asılmışım

Yasaklı düşler kurmuşum

Toprağı çapalamak gibi

Çoğul renkleriyle yeryüzünün

Şefsiz bir orkestra da

Aynı türküleri söylemek gibi

Vurulmuşum

Sonra

Seni bulmuşum

Bir okulun önün de

Güzel gözlerin de akşam çökerken

Adını koymuşum

Alfabemin ilk harfine

Susmuşum