Ay ışığında Öldür Beni

Gemilerin göz yaşı taşıdığı bu limanda

Madem ki seni bekliyorum

Ve madem ki her şilepten dökülen ihanete gülümsüyorum hala

Şayet, bir hüzün bulutundan çisildeyeceksen saçlarıma

Ve kanatacaksa kabuk bağlayan yaralarımı vefasız bir el

Gel,

Ay ışığında öldür beni

Bütün sokaklarından çığlıklar yükselen bu kentte eşkalin muamma

Kapı isimliklerinden kanayarak sökülürsün

Ne kokun kalır, ne kahveye çalan eylül gözlerin

Kurutulmuş bir çiçekten çürüyerek dökülürsün

Gölgelerinden büyük yürekler toprağa sarılarak uyur

Ve dağ başlarında efilder garipçe bir yel

Gel,

Ay ışığında öldür beni

Kime baksan benim gözlerimle irkilirsin

Hangi sesi duysan tedirgin yüreğin

Kime dokunacaksın ürpertisizce ?

Beni öldürsen bile unutmaya yüzün tutmaz

Belki yeniden seversin

senden başkasını sevemem dediğin güne ihanet ederek

Sen bu şehrin sokak lambaları gibi aniden sönersin

Ama bu şehir beni avutmaz

Hayret,

Bir yudum hüzün

Ve bir de son bahar sarısı solgun yüzün

Son nefeste ne kadar da güzel

Gel,

Ay ışığında öldür beni