Ay Işığında Son Tango

artık yazacak bir şey yok

ne güzel seviyoruz değil mi Pia

yedi telli bağlama abdala ne kadar göz bağsa

o kadar takıntılıyım uçurtmalara

kuyruklarına

biliyor musun

suskunluğum hayatın normal seyrine

kalbimin ortasında birbiriyle aşık atan bıçak ucu kelimelere değil

hiç ona değil

yazacak bir şey yok

ah birde yağmur kuşları uçarken kahkaha atabilsem...

sadece oysa sadece küle su

aşkla suya şiir yazmaktı niyetim

sus dedim ya senin çiçeğin benim çiçeğim

duymuştum

benzettim de

insan can telaşta şiire koşuyorsa

firar etmektir

hayata

ay ışığına

belkide son tangoya

son

dedim

hani ne kaldı yazacak

ki yer yarıldı

gök çöktü

gözlerimi kapadım

öldüm

öldüm

açtım hakikat ağır yaralı

öyle değil mi ama

gökle bir olmadıkça yerle bir oluyor insan

bari uçurtmalara dokunmasalar

hele hele kuyruklarına

dokunulmasa göz feri yağmur kuşlarına

ne var yazacak canım hayat vurulmuş zaten

eşkıya nasılda iç içe eşkıya...