Ay Mezarlığı

al işte

başladı yine bir arıza

dudağımda ay ışığı

bak esirgediğim çocuk

selam olsun kar tanelerine

üşüyen kitabın yüzü suyu hürmetine

ruhundan taşan araza

senin adın ne ki umut

bak yasak cümlelerin infazı kekeme

içimde ay mezarlığı

bölündükçe hücrelerim

bir Dokuzuncu Hariciye bir Pozantı Koğuşu

çakıldığım yerden yazıyorum

yittiğim diyarım diye-diye

kafatasımda Mangala

zaman-zaman yaşamak

sırrına kapıldığım kudret

"gece uzun

uyku yoğun

düş ince"

...

adaşım merhaba

esasen seni senden başka kim bilir

kim kimin göğüs kafesinin harcını görür

kim anlar sebebin ayak seslerini

bilmeyen bilecek mi ki

kederin kana-kana yağmuru içtiğini

sarıldım da demirli çarkın çığlığına

hoyratlıktan geçtim zulümden geçtim

kim, kim ki iyileştirme çabası

suskunluğa çare yok

bu nasıl nedamet çocuk!

al

al

hiçlik duvarından al beni

selam olsun dönen dolabına

düşlerine kenetlenmiş bebelere

ağaran tan yerinde hasretle öpmeli

imrenerek baktığımız yarınlar değil mi

selam cennetinde baş kaldırana

elhasıl belki toz duman olacak çocuk koğuşu

selam olsun ziyan olmuşluk

güzel günün gözü selam olsun İçine gömülene de

içim içim ki ay mezarlığı

buz gibi su

ip atlama

düşüm Hulahop

çocukluk

bak suçsuz kimse yok gibi

cazibesine yandığım Dünya

her türlü saldırıdan sonra

çiçek açıyor ya

ne denilir ah şahane tımarhane

gül

gül içinde

duygulandırma çocuk konuş

yaraların tuz basılmış hapishane

al işte

başladı yine bir arıza

"gece uzun

uyku yoğun

düş ince..."