Ay Soyunur

buğusunda işvelenen gözlerin,

dans ederken gecenin koynunda,

önümde ay soyunur, pervasızca...

ve biz,

mermi toplamaya çıkarız,

kirpiklerimizin kuytusunda.

truva atları dikilir kapımıza

içinde ellerimiz,

tutuklanırız çılgınca...

ismim,

dokunurken tel tel

gelgitlerinde dudaklarının

okşayamam,

başın düşer omuzlarıma

ve sürülürüm

haylaz bakışlarının

en uzağına...

tuz gölü, konuşur mu

ıslağına mavi suların..?

ve yakılır mı

oynak şarkıların eline

kınası

ferhat'ların..?

bas üzerime,

başını göğe ağacağım

ve silkele saçlarını ki;

kokuna ağlayacağım...

ah seyduna...

senin içindir fersah fersah

kaçışlığım...

ve bir köşede

yanışlığım...

ve

çığlık çığlığa susuşluğum...

de ki;

ayna kavuşur,

ardındaki karaya...

ne mümkün,

lav kavuşur mu suya..?

soğur dudağım

dudağım soğur

yangınlarında...

dokunsam saçına

nefesin dökülür kucağıma,

dökülür nefesin kucağıma...

dokunamam,

karlarım yanar ufkunda.

gündüzü al omuzlarına

gece benim.

korkma!

ve

de ki;

kavuşur fırat

nil'in sularına...

dokunamam

seyduna...