Ay Üşürken Avuçlarımda

haddinden fazla sustu çiçekler...

korktum !

artık,

kopardığım bu son papatya...

ne ikna eder

ne vazgeçirir...

bakarken denize

melekler ağlar

aslında tedbir değildir yağmur

saklamaya gözyaşımı...

hiç mi çelişmez insan kendisiyle

hiç mi yanılmaz ?

belki de bir parça şevkat payımıza düşen

bilirsin ...

karanfil yaprağına bağlıdır sevda

ki tartışılmaz elbet...

en sert rüzgarda bile ispatlar gücünü

bir şair tutsun diye kafiye

döker şiire yüzünü....

sen suretimde gezdirirken elini son kez,

yüzüm bembeyaz ,

yüzüm balmumu...

gözlerinin vaadettiği aşk

keser soluğumu...

gidersen,

parlamaz eskisi kadar yakamoz

kim anlayabilir ki bu durumu ?

.......................kim ?

şimdi baksan

cam kırığı kalbim...

sevdanı gömdün ya gözlerime ,

dayanamaz yüreğim

ve

apaçık yazar kutsal kitaplar

kırmızıya doymak ister ellerim

defalarca yanarak

defalarca haykırarak

kesilir bileklerim...

ay üşürken avuçlarımda

albenisi kalmaz yıldızların...

içimdeki ses büyür

hızlanır adımlarım...

şaşıp kalırım gidişine,

sen bir yana

ben bir yanayım...