Ay Vakti

gözlerin bir gök feneri

pusulasına dallar uzatır yüreğimin

ellerin ilkbahar yağmuru tenin yaz güneşi

ayazını kabuğundan soyar azınlığın

sen bir rüyâ kızısın

her yıldızın bir inci gibi parladığı yerde

sen iskenderiye’den gelen meltem esintisi

sedirden seferlerin tarih elçisi

sen bir hasretin evvelcesi

bir gurbet sonrasının mürüvvetisin

seni Asaf’ın nazarıyle sevmek var

cümle yolu çilekeş

berduş bir beldeyim ben

sensiz sabahlar ölüm geceler zulümdür

hasta yatağında alev alev eriyen güller gibi

seni Necip bir yürekle beklemek var

süsüne sebeptir şiirler

sen görklü masalların gizemli cazibesi

aybenizli zümrüt habbesi

sen gümüş tellerden düşler sündüsü

renkleri harmanlayan bir gökkuşağı külliyesi

ah bilir misin

benliğimi her vakitte kıyamda bekleteni

ruhumu cami tepelerinde güvercinler gibi süzdüreni

Tanrı’nın yaratma sanatını mülk edinmiş

bütün zamanların en iyi manzarasısın sen

ne güzelsin

duvağını takınmış bir gelinlik gibi gökte

ilahi bir nakış gibi yürekte

sen dağları tülleyen

sen her taraftan güneyimi kubbelerle süsleyen

aşkın bileşkesi

şanslı gözlerin mukaddes ülkesi

yüzünün her harfini çizmeliyim bozkırlara

seni söylemeliyim hürriyet bilmeyen obalara

gülüşünden sarkıtlar dikmeliyim

derunum

buğulum sırmalı kuğum

Namık’ın mührünü cümle zindanlara vurmuşum ben

ben sayfalar arasına sıkışmış bir şarkı

bilsen kaç bin yıllık tutkunun esiriyim

kudret nârım tin ilacım

bilir misin sen

kaç bozlağın meşhur türküsü el uzattı şu tutsak dağlara

kaç ateş böceği kondu şu aşk ile dökülen yapraklara

duâlı sarmaşığım

en çılgın sağanağım

izin ver de bir tutam öpeyim saçağından

_boran