Ay Yüzlü Kadın

Billur sesli bir kadın var ayın yamacında

Eşsiz güzelliğiyle ruhumu büyülüyor

Kırmızı elbisesi karanlıkta ışıldarken

Gözlerinin ışığı bir ateş gibi parıldıyor

Sonra siyah saçlı bir adam görüyorum

Elinde keman ve kalbinden çıkan notalar var

Bir gül düşüyor yere, sislerin ardında

Kıvırcık saçlarına değiyor, yaprak hışırtılarıyla

Ruhu bedeninden çıkmış benimle dans ediyor

Kımıldamayan bir kaç ateş böceği çıkıyor karşıma

Ayağının değdiği her toprakta çiçekler açmış

Bugün burada bir güzellik var

Söyle kimsin, hangi saklı diyardan geldin?

Bak, kuşlar uçuyor beyaz yataklara doğru

Giydiğin elbisenin mi yoksa dudaklarının kırmızısı mı daha can alıcı

Senin gibi bir melek ne arar bu güzelliğinden yoksun ormanda?

Susma çıksın yine dilinden o sözler

Bana aşkı hatırlatıyor eteğini sallayışın

Ne kadar yakışmış saçlarına o örgüler

Gel gidelim uzaklara seninle, cennet olsun gittiğimiz her yer

Kaçıyor musun ey güzel, nereyedir yolculuk?

Ne acelen vardı, daha aya bakacaktık

Yoksa geldiğin yer beyazlığın kendisi mi?

Ay gibi parlak yüzün, ayın bir gölgesi mi?