Ayak Seslerini Duydum Giderken

Ayak seslerini duydum giderken;

Önce bir ''tak'' sesi,kalbimin en hicazına doğru ..

Ve..

Adımlar sıklaştıkca,Yoruldu kalbimin ritimleri ..

''Gitme'' diyemedim uzaktı kalplerimiz

Hep hayal kurdum gülüşüne,sevgine,kalbine..

Olmamalıydı elbet hakedilmez Bir Cuma sabahıydı bu

Güne seninle başlarken bir umut,gece karanlığında mumu söndüren bir yas oldu,

İlk kez istemedi gözlerim ağlarken mendilini ..

İlk kez acımadı insanlar çığlık atarken gökyüzüne ..

Ve..

Güneş doğmadı bugün ''Umut'' yok diye..

Bir karanlık aldı baharı unutturdu yazı,sabahı..

Şarkı söylemedi kuşlar,eşlik etmedi meltem onlara

Adını kabul etmedi kağıt tekrar ağaç oldu satırlar ..

Sonsuzluk olmak istedim nirvana'da ..

Ve..

Baharı bekleyen kumrular gibi ..

Bayrağa selam veren güvercinler gibi

Düşüp dizi kanayan ''ufak çocuk''gibi ..

İşte Böyle yalnız kaldım

Kalbime giriş ve gelişmede sonun olmadı ..

Haylaz bir sevgiliye en büyük hediyemiydi bu yağmur!

Yada bir şairi ağlatacak rüzgar..

Karanlıkta,gözlerin parlardı

Işıktanmı alırdın hayata bakış açını ..

Ve..

Artık bedenine bu kadar uzakken

Buz kesildi ellerim,yeşili andıran gözlerim ..

Islanmadı bu kalp en büyük yağmurda sevgilim..

Selam olsun sana zamanların en acılısı ''yüreğim'' ..