Ayaz Yemiştik Yan Yana Uyurken Dağ Ile Güneş

Bilemezsin

sana ne kadar benzediğimi

uğrak bir kuşun

muğlak bir kana/da dokunduğunu

Bilemezsin

senden önce gitiğimi

garip bir rüzgârın

girdaplı gözlerinde hiç esmediğini

bilemezsin...

Çığlıklarımı gömerim geceye

sesim bir şarkıya karışır

adım anlamını yitirir

isyandır ayrılığa gözlerimde sessizlik

karışır aklım ruhumun sızısına

kelimelerimde esir bir tad

yoksulluğuma secde eder çoğul zamanlarım...

Belki ağırdı suyun yatağı

ve dalları ince bir akşamdım

köklerimde eskiyen şarkılarıyla bir bahar ölmüştü

Ayaz yemiştik

yanyana uyurken dağ ile güneş

azabından bağlar çatlamıştı

ve bir güvercin ağlamıştı gözleri görmezken

Faili yoktu aslında

yalın ayak yürürken

canıma batan dikenlerin

açtığı susuz yaralarımın...