Ay'ın Şavkı

Ay'ın şavkını özlemlerken gecenin karanlığı sardı

Bulut çökmüştü cümleler üzerine

Oysa bohçalanmış umutların

Gönül köşkünde sarayları vardı

Kırılan umutların parçacıklarını

Sarar mı parmak uçları yeniden

Asaletin boyunduruğu kalın

Altında filizlenen tomurcuk filizlerin

Söylem tarzı zardı

Akan şelalelerin çağladığı vadiler özlemdi

Ruhlar çekiyordu nemini derinden

Rüzgâr fırtına habercisi

Kendinden geçmiş

Gönlümün mahyalarını kararttı

İnzivaya çekilmiş duygular gizemdi masum

Titrek düşlere mukim

Gece yarısı esen poyraz

Ezan çiçeklerinin boynunu kanattı

Şimdi hangi çölün cenderesinde salınır

Yakasız gömlek misali

Derbeder olan gönlümün iksiri

Ölsün aşkın firavunları

Ay birazdan senin için doğacak

'Kim diyebilir ki '

Bu sevdanın şavkı kaynağından karardı.

2010.10.19