Ayıp Bulutun Ta Kendisidir
Ayıp Bulutun Ta Kendisidir
ayıp bulutun ta kendisidir
yağar, kaybolur, ortalıkta
dolanır yalnızlıklarında
gecesine kaçar
çiseler söyleyemediklerimize
"kral çıplak" diyenin torunlarıyız
ergenlik rivayetinden daha ötedir ağladıklarımız
gözyaşlarımız, hüzünlerimizin teminatıdır
ancak
her yerde kum yok devekuşlarının
gizlediklerini gömebileceği
masal katilleri anın her yerinde
dursa da saatleri, kirletiyorlar zamanları
nasıl bir izdihamdır bu
bir ying-yang sülalesi kaplamış etrafımızı
daha sırada tanışacağımız nice haramlar, helaller
yine de bilelim :
fazla aşka hacet yoktur
ibret-i alemler caddemizde
ayıp ve yorgan arasındaki sevdadır, atamadığımız cerahat
her düş, çıplaktır söyleyemediklerimize
dil ve göz,
ne kadar saklansa da
tabularla işlenmiş sonelerimize
ki
bir dahaki sefere daha yakından bakalım aynalarımıza
belki bu sefer,
şerh koymaz ürkekliğimize...