Ayna Çarpıntıları Ve Kayıp

Zil siyah bu dünyanın seccadesiyimdir ben artık;

Zulümlerini ve

Bir mahkum kaçağının korkusunu

rükû eder tel örgülü saçlarıma.

Ve ne vakit secdesinde ağlarsa pişmanlığı;

Islak cenazemdir

Tanrı'nın ona bağışladığı affın adı.

Ve yaşamak uğruna

şehit edilen düşlerimin

toprak yuttuğu ülke

Alnında mülteci damgası ile

Çaresizliğin hangi iç organ kıtasına sığınır?

Zaman suları

Nerede göğe doğru akıp da

Ne zaman

Işıldar sevinçli doğumlara

kuzeyin gösterişli yıldızları?

Ve sen cüret edebilir misin kayıp baba

Tanrı'nın resmini

?Huzur katili aranıyor' diye

ağaçların gövdesine asmaya?

Ve

Hasat mevsimimin üzerinden

epey bir dokunaklı rüzgar geçmişken,

huzursuz bir fikir gibi

zuhur edersem aklına;

Kör edici tüm sislerin beni anımsatan yanını

kokla!

Günahlarım geceleri şarkı söyleyen

sabah kuşlarının gagasında

kaldıracak iki elini

havaya!

Yani;

Adalet böyledir kayıp baba;

Şavkı ölgün;

Sesi çelimsiz ve tokmağı kırık.

Bu yüzden;

Şimdi izin ver sana bir masal anlatmama!

Günahımın gizini üryan;

intiharımı zaruri kılan

bir akşam güneşi süzüldü

mutlu sonumun arşından.

Rüyaların görülmediği uykulardayımdır ben artık;

Gecenin vakarlı saatleri düşer

ömrümün diğer bir yarısına.

Mazinin kemikten elleri ayaklarıma birer pranga!

Ne vakit koşmak istesem;

düşürür beni dilek kuyularına!

Ve ben eskirim,

kötü bir eserin eskiziyim

uzanırken bozuk paraların yanında.

Dudaklarımın örtüsü, bu kırmızı ruj

belirsizdir varlığım gibi

derin suların koynunda.

Ve yazık ki ihtiyarlığımın öyküsü kardeştir;

veda mektuplarındaki son sözün

acısıyla.

Çocukluğum

istasyonumun havasını soluyan

tek tren olmasaydı şayet;

Dumanını üflerken geçip gitseydi

şayet;

Yelkovanı telaşlı bir saat olurdum kayıp baba!

İçimde ölü bulunurdu her çocuk

defalarca!

Sarılırdı gökkuşağı bir şal gibi

kalbimin yaralı ovalarına!

Atlıkarıncaların nallarındayımdır ben artık;

Düzlüklerimin kıyısında en devrik cümledir

özgürlük.

Ve her ihtimale karşı

yaşam

yanında taşır intiharı;

Kaybolduğundan beri, baba

benim için daha uygun bir suikast yazılmamıştı!

Baba, baba!

İzle şimdi bu sahneyi!

Emrihak dudaklarımda kıvrılırken bir cenin misali;

Sırlara kasem olsun,

Tebessüm değildi onların hiçbiri.